Menu

Opgeven is geen optie

08-06-2016

Het verhaal van Saskia en de Alpe d'Huzes

 

Wij willen dit keer graag Saskia Jonk aan het woord laten, een ware held! Wij mochten haar sponsoren, maar zij deed het echte werk: Saskia heeft deelgenomen aan Alpe d’HuZes. Dit is een actie waarbij deelnemers hardlopend, wandelend of fietsend, onder het motto ’opgeven is geen optie’, de legendarische Alpe d’Huez beklimmen om geld in te zamelen voor KWF Kankerbestrijding. Meer informatie over deze actie lees je hier.

 

Haar verhaal

“Sport is mijn passie en mijn uitdaging was om de Alpe d’Huez hardlopend te beklimmen. Ik heb alles op alles gezet om hiervoor te trainen en zo veel mogelijk geld op te halen. Woninginrichting-Aanhuis.nl was één van mijn dankbare sponsoren.

 

Dinsdag 31 mei

Ik sliep op de berg en was dus al over het parcours naar boven gereden. Dat was best even confronterend, die berg – met een gemiddelde helling van 11% - moest ik namelijk hardlopend gaan beklimmen. Boven staat ook Palais Des Sports. Daar worden inzamelingsacties gehouden en daar is de hartjesmuur: op een papieren hartje kan je een persoonlijke boodschap schrijven aan iemand die je dierbaar is of was. Zelf heb ik dit ook gedaan aan degenen waar ik het uiteindelijk allemaal voor gedaan heb. Bij deze muur voel je alle emoties die op de berg zo dicht bij elkaar staan. Vreugde, trots en verdriet worden tegelijkertijd beleefd, zowel in de voorbereiding als op de koersdag zelf.

 

Woensdagavond

In diezelfde zaal werd de bezinningsavond gehouden. Er werden verhalen en emoties gedeeld. Mensen die kanker hebben, of dierbaren verloren, delen hun ervaring. Zij laten zien waar we het voor doen. Bijvoorbeeld Ingrid: zij overleefde twee maal borstkanker, mede door opbrengsten en onderzoeken van stichting Alpe d' HuZes. Zij deed dit jaar zelf mee, volledig hersteld en klaar om anderen te helpen vechten tegen deze vreselijke ziekte. Dit verdriet heb ik weten om te zetten in kracht om de berg te beklimmen, kracht om anderen te helpen met vechten en kracht om zelf niet op te geven onderweg.

 

 

Donderdagochtend 2 juni

Om 04:30 uur klonk het startsignaal. We mochten de berg gaan beklimmen! We hadden tot 20:00 uur de tijd om maximaal 6 keer de berg te trotseren. Fietsend, wandelend of hardlopend. Om 07:00 uur ben ik begonnen aan mijn klim. De adviezen die ik kreeg, gingen door mijn hoofd: "begin rustig, de eerste bochten zijn het zwaarst" en "het is geen wedstrijd, geniet ervan en geef niet op". 22 bochten en dan nog ongeveer 2km door het dorp bovenop de berg. In elke bocht staan mensen om je aan te moedigen. Zonder deze mensen had ik het niet gekund.

Bocht 17 en bocht 7 spraken mij persoonlijk aan. Bocht 17 is vernoemd naar Amber Brussel, die op haar 17e is overleden aan kanker. Amber was een vriendin van mijn beste vriendin en wij delen het verdriet. Bocht 7 is net als bij de Tour de France de Nederlandse bocht. Hier staat een podium met live muziek, is een eet- en drinkpost en staan kaarsen voor overledenen en vechters. Bij beide heb ik een paar minuten stilgestaan. Tussen bocht 3 en 2 kreeg ik het zwaar. Bijna bij de top en toch nog zo’n 4km te gaan. Maar in het dorp staan zoveel mensen, zij spreken je weer moed in en helpen je om dat laatste stuk vol te houden.

Eindelijk aangekomen bij de finish werd ik overspoeld met emoties. Trots dat ik boven was gekomen en een prachtig doel heb geholpen, maar ook verdrietig door alle verhalen van de mensen en het verhaal wat ik zelf meedraag over mijn dierbaren. Maar toen ik op mijn smartwatch keek stond daar dat ik een prachtige tijd van 2:02:20 had neergezet. Wetend dat de snelste hardloopster er 1:48:18 over deed, kon ik heel trots zijn.

 

Als ik de kans krijg om dit evenement volgend jaar mee te maken zal ik dat zeker doen. Ik heb een onvergetelijke ervaring opgedaan en zal dit zeker vasthouden.”


« Terug naar overzicht
Realisatie StudioWeb